|
เรื่องที่อยากเล่า # 70
ความภาคภูมิใจเป็นกำลังใจให้เราทำงานนั้นๆ ต่อไปได้ดียิ่งขึ้น |
09 ก.พ. 2554 |
การที่มีคนยืนยะนในสิ่งที่เรากำลังทำว่าเป็นสิ่งที่ดีและมีความแตกต่างจากผู้อื่น ทำให้เราเกิดความภาคภูมิใจ ในตัวเอง และเป็นกำลังใจให้เราทำงานนั้นๆ ต่อไปได้ดียิ่งขึ้น ผมก็เช่นเดียวกัน เพราะในฐานะวิทยากร โค้ชและที่ปรึกษาก็พยายามพัฒนาหลักสูตรของตัวเอง ตามแนวทางที่ตัวเองคิดว่าดีและเชื่อว่าจะได้ผลลัพธ์ดังที่ตั้งใจไว้ ถึงแม้ผลลัพธ์ออกมาตามที่ผมได้จัดฝึกอบรมไปแล้วความสุขกับงานมาขึ้น ก็ยังสู้ผู้เชี่ยวชาญที่เป็นวิทยากรและอยู่ในแวดวงการฝึกอบรมมากกว่า 20 ปี ให้ความคิดเห็นไม่ได้ |
![การพัฒนาพนักงานในองค์กรเราควรพัฒนาคนเก่งหรือพัฒนาคนที่ไม่เก่งดี](imgs/randimg2.gif)
|
ผมได้รับคำชมจากอาจารย์ 2 ท่าน ซึ่งมีความเชี่ยวชาญด้านการฝึกอบรมเป็นอย่างมาก ชมว่า หลักสูตรนี้แตกต่างจากหลักสูตรทั่วไป และคิดว่ามรประโยชน์ต่อผู้เข้าอบรมเป็นอย่างมาก ยังไม่เคยเห็นใครทำลักษณะนี้
|
ผมเป็นปลื้มมากเลยครับ พอจะสรุปประเด็นที่เป็นความเตกต่างได้ประมาณนี้ครับ เช่น
หลักสูตรของผม
1. เน้นที่การเปลี่ยนแปลงตัวเองโดยการนำไปปฏิบัติจริง
2. ทำให้ทุกคนได้คิดในทุกๆ, Slide(Slide น้อย)
3. เริ่มเปลี่ยนจากความรู้สึก/ความคิดภายในตัวเองก่อนแล้วจึงไปปฏิบัติ
4. เน้นที่สาระของเนื้อหาเป็นสำคัญ
5. เนื้อหาใกล้ตัว ฟังง่าย เข้าใจได้ดี
หลักสูตรทั่วไป
1. เน้นให้คิดและให้นำไปใช้ประยุกต์
2. ให้ความสำคัญบาง Slide และที่เหลือให้ไปทบทวนเอง
3. นำความรู้จากภายนอกมาและเปลี่ยนและให้คิดตาม
4. สร้างบรรยากาศให้เกิดความสนุกสนาน
5. เนื้อหากว้างๆ เป็นเชิงวิชาการ
|
การนำเรื่องนี้มาแลกเปลี่ยนเพราะผมเองก็ไม่แน่ใจว่า หลักสูตรในลักษณะไหนจึงจะดี มีหลายครั้งที่อยาก
ปรับเปลี่ยนวิธีของตัวอง แต่ก็ไม่ได้ทำเพราะเป็นคนดื้อก พยายามพิสูจน์วิธีของตัวเองว่าได้ผลลัพธ์ แต่พอได้ยินคำแนะนำของอาจารย์ทั้ง 2 ท่านแล้ว ก็คงมุ่งมั่นตั้งใจทำแนวทางของตัวเองให้มีความเข้มข้นขึ้น และผู้เรียนได้ผลลัพธ์ตามที่ผมต้องการ
พอจะสรุปแนวทางของตัวเองในการเสนอหลักสูตรต่างๆดังนี้ครับ
1. กำหนดบทบาทของตัวเองเป็นเสมือนหนึ่งผู้บริหารขององค์กร ที่มีความรับผิดชอบต่อการนำไปใช้ของผู้เรียนด้วย
2. มุ่งเน้นที่ผลลัพธ์สึดท้าย คือ ผู้เรียนเกิดการเปลี่ยนแปลงและนำไปปฏิบัติจริง ตามที่เลือกไว้
3.การใช้ภาษา ท่าทางได้ง่าย ให้ง่าย ชัดเจน และเหมาะสมกับผู้เรียนแต่ละกลุ่ม ไม่ได้ยึดติดกับเนื้อหาของตัวเองมากขึ้น
4.สร้างความเป็นกันเองกับผู้เรียน ให้ซักถามตลอดเวลาและตอบคำถามด้วยความเต็มใจ (เพราะอยากนำไปใช้จริง)
ผมคงพัฒนาหลักสูตรของผมไปเรื่อยๆครับ เพราะเป้าหมายหลักของผมคือ ผู้เรียนต้องมีเทคนิคของตัวเองในการพัฒนาตัวเองอย่างยั่งยืน ไม่จำเป็นต้องรอให้ผมไปสอนจึงจึงเปลี่ยนแปลงตัวเองได้ แต่ควรเป็นว่ามีเทคนิคและมีวิธีดำเนินชีพของตัวเองได้ด้วยตัวเอง
|
<<
เรื่องก่อนหน้า
|
เรื่องเล่าย้อนหลัง |
เรื่องต่อไป
>>
|